Zanim konektor zacznie pracować sam, w tle albo z flow, warto sprawdzić ręcznie, że odpowiada - i mieć jak sprawdzić później, co właściwie do niego przyszło. Ten artykuł opisuje oba kierunki: wywołania, które system wysyła do usługi, i żądania, które usługa przysyła do systemu.
Gdzie to znajdziesz
Ręczne uruchomienie wywołania
Na karcie konektora, przy każdej pozycji z listy Metody, stoi odnośnik:
- execute - przy wywołaniu prywatnym (domyślnym). Kliknięcie pyta o potwierdzenie i od razu uruchamia wywołanie z pustymi danymi wejściowymi
- url - przy wywołaniu oznaczonym jako publiczne. Otwarcie tego adresu robi to samo, z tą różnicą, że taki adres da się też wywołać programowo z zewnątrz przez API konta (np. skryptem, z tokenem API konta) - zawsze jednak w kontekście zalogowanego konta, nie jako anonimowy dostęp bez żadnej autoryzacji
Część wywołań oczekuje danych wejściowych w formacie JSON - dla nich odnośnik execute otwiera osobny ekran z polem Parametry JSON (podpowiedź nad polem pokazuje przykład) zamiast uruchamiać wywołanie od razu. Wpisz dane i potwierdź przyciskiem Wykonaj - system pokazuje surową odpowiedź usługi, dokładnie taką, jaką dostałby przepływ.
To samo uruchomienie da się wywołać też z karty obiektu danych
- wtedy jako dane wejściowe idzie treść tego konkretnego obiektu, co przydaje się przy ponownym przetworzeniu jednego zamówienia czy jednej faktury bez ręcznego przepisywania danych.
Podgląd żądań przychodzących
Wywołania opisane wyżej to ruch wychodzący - system pyta usługę. W drugą stronę usługi najczęściej odzywają się same, webhookiem: sklep zawiadamia o nowym zamówieniu, bank o wpłacie, operator płatności o zmianie statusu.
Żeby zobaczyć, co faktycznie przyszło, włącz na konektorze Loguj żądania (w opcjach dodatkowych edycji konektora), a potem otwórz Requesty na karcie konektora - lista pokazuje każde żądanie z jego treścią, kodem odpowiedzi i czasem. Przy pojedynczym żądaniu jest przycisk Ponów Request, który wysyła je do konektora jeszcze raz - przydatne przy diagnozowaniu, bez czekania, aż usługa nadawcza spróbuje ponownie sama.
Uwaga
Logowanie żądań zostaw włączone tylko na czas diagnozy. Przy usłudze, która odpytuje system co kilka minut (albo webhookach z dużym ruchem), lista rośnie bardzo szybko i traci sens jako narzędzie diagnostyczne - trudno w niej znaleźć akurat to jedno żądanie.
Kolejność sprawdzania nowego połączenia
- Zapisz konektor z minimalną konfiguracją (adres, klucz/dane do logowania).
- Uruchom najprostsze wywołanie odnośnikiem execute - jeśli odpowiada bez błędu, adres i dane do logowania są poprawne.
- Jeśli konektor ma też reagować na webhooki z usługi, włącz Loguj żądania, poproś usługę (albo sam sprowokuj zdarzenie) i sprawdź Requesty, czy żądanie w ogóle dotarło.
- Wyłącz logowanie i podłącz konektor do właściwego flow.
Błędy przy tym kroku - brak odpowiedzi, błąd autoryzacji, wywołanie, które nie widzi klucza - opisuje Błąd autoryzacji albo sekretu w konektorze.